| تبليغات | X |
به یاد روزهای تنهاییم
باید باور کرد - باید دوباره تنها تنهای شد - باید و باید های دیگر
چه روزهایی که آمد و رفت و غمی بزرگ روی دل من نشست
خدای من من خوشبختی را جستجو کردم اما...
نمیدونم دیگه چی باید بگم!
من به همه اعتماد میکنم اما کسی نیست که به من اعتماد کند !
همه فکر می کنند که من مشکلی دارم(شاید هم داشته باشم) اما خودم ...
من در امانت خیانت نمیکنم - من راز دار هستم و یا هرچیز دیگه ای
اینم از این شانسهای من اونم توی این روزگار که مدام ...
مدام روی اعصاب آدم میروند و پیش خودشان فکر می کنند که کارشان
درست و بی نقص است ... همیشه من باید مجازات بشم ؟ تا کی ؟
بسه دیگه یکی بیاد بگه من گناهم چی بوده آخه ؟ ! ! !
دوست دارم با تمام وجودم از ته دلم فریاد بکشم :
من خیلی بدبختم
آره این یک حقیقته و من باید این رو باور کنم
خدایا خلاصم کن تا راحت بشم دیگه نمی تونم
خداوندا تو را قسمت میدم ...
به خداقسمت میدهم یا همین فردا خلاصم کن یا همه چیز رو درست کن
دیگه بسمه هرچی کشیدم توی این دنیا
------------------------------------------------------------------------------------------------------
دوستان عزیز حتما" این داستان را بخونید چون شاید به زندگی و آینده شما خیلی کمک کنه
------------------------------------------------------------------------------------------------------
مریم و بابک بالاخره بعد از چند سال انتظار با هم نامزد می شوند وهر دوی آنها از این
مسئله خیلی خیلی خوشحالند دوران نامزدی آنها بدین شرح است:
مریم و بابک هر روز به همدیگر زنگ می زنند و وقایع آن روز را از سیر تا پیاز برای هم
تعریف می کنند بابک هر وقت از اداره برمی گردد برای مریم گل می خرد .
موهای سر مریم به علت بلندی که دارند بر روی شانه هایش می ریزد و بابک از موهای
مریم خیلی خوشش می آید شبها وقتی بابک فوتبال نگاه می کند مریم نیز پا به پای او
به هورا کشیدن وتماشای فوتبال می نشیند اگر چه او فوتبال دوست ندارد ولی از اینکه
با بابک هست و تیم مورد علاقه او را تشویق می کند خوشحال است. آنها هر آخر هفته
به طبیعت بیرون شهر می روند و با هم در مورد راهکارهای یک زندگی موفق مشورت
می کنند یا به قول خودشون ٬ بودن در طبیعت به زندگی آنها طراوت می بخشد. بالاخره
آنها با هم ازدواج می کنند .
بعد از چند روز مریم به آرایشگاه می رود و آرایشگر به او می گوید که موهایش را کوتاه
کند زیرا این موهای اوست نه شوهرش ٬ مریم هم می پذیرد وقتی بابک به خانه بر
می گردد مریم نظر او را در مورد مدل جدید موهایش می پرسد وبابک هم با اینکه از
بابت این موضوع خیلی ناراحت است ولی به خاطر مریم می گوید آره قشنگ است.
ناخوشی ها با همین موضوع خاتمه پیدا نمی کند دیگر بابک از اداره به مریم زنگ نمی زند
و وقتی مریم در مورد امروزش از او سؤال می کند او فقط با یک لحن خشک خالی
می گوید خوب بود .
مریم شبها با بابک به تماشای فوتبال نمی نشیند و می گو یید که کارهایم زیاد است و
نمی توانم آنها دیگر آخرهفته ها به طبیعت نمی روند و این مسائل باعث فاصله بین
آنها می شود و بالاخره پای آنها به مشاوره خانواده و جدایی از هم می کشد...
نتیجه گیری: به نظر من اگه آدم بتونه اونجور که هست و میشه هم در دوران نامزدی و هم بعد ازدواج خودشو نشون بده هرگز این مشکل پیش نمیاد
دوستت دارم دوستت دارم دوستت دارم چی شد یعنی همش دروغ...
کجائی لعنتی کجائی اخه کی جوابمو بده...
منو باش که چقدر احمق بودم...
منی که توی روءیاهام برات یک قصر ساخته بودم...
قصری که تو رو ملکه اون میدونستم...
حالا با رفتنت همه اون روءیاها و آرزوها مردن...
کجائی لعنتی کجائی اخه کی جوابمو بده...
واقعا" حق اون همه خوبی این بود...
آخه من چه بدی در حقت کرده بودم...
که با من چنین کردی...
کجائی لعنتی کجائی اخه کی جوابمو بده...
یادته برای اخرین بار گفتی: منو ببخش ببخش ببخش...
راستش بهت قول نمیدم ولی سعی خودمو میکنم...
همیشه با یادت ; با خاطراتت هستم...
از خدا می خوام خوشبخت بشی...
اخه به خدا منم همینو میخواستم...
گریه می کنم
اشکهایم روی گونه هایم می لغزد
دستانت زمانی اشک هایم را بر روی گونه هایم پاک می کرد
زمانی همیشه دستانت دور گردنم بود
با من بودی
سرت بر روی شانه هایم بود
مزمه هایت همیشه در گوشم هست
به یاد جملاتت می افتم
همیشه تو را در کنارم حس می کنم
اما دیگر
تمام شد
وقتیکه در زمین و آسمان
تو آغاز می شوی
یکی بود
یکی نبود
غیر تو این جا کسی نیست
گوش هایم را بریده ام
اما هنوز
در گوشم صدای توست
به گردنم دست زدم
این جا
جای دستهای توست
بر روی شانه هایم سنگینی تو را حس می کنم
دست نمی دهم به این بازی
بازی عشق هم پایانی دارد
پایان عشق
جدایی
رهایی
وقتی تو نیستی
من با خودم هم حرفی ندارم
آن جا که از دست دادن
تو را شرم نمی شود از با من بودنش
من دستم را به کسی دیگر نمی دهم
چرا که من تو را
دوست دارم
برای تو هر کاری کردم
از همه چیز و همه کس گذشتم
برای اینکه
عاشقتم
عاشقانه دوستت دارم
به گل گفتم: "عشق چيست؟" گفت: "از من خوشگل تر است..."
به پروانه گفتم: "عشق چيست؟" گفت: "از من زيبا تر است..."
به شمع گفتم: "عشق چيست؟" گفت: "از من سوزان تر است..."
به عشق گفتم: "آخر تو چيستی؟" گفت: "نگاهی بيش نيستم
چه غريب ماندي اي دل
نه غمي نه غمگساري
نه به انتظار ياري
نه ز يار انتظاري
غم اگر به كوه گويم
بگريزد و بريزد
كه دگر به این گراني
نتوان كشيد باري
سحرم كشيده خنجر
كه چرا شبت نكشتست
تو بكش كه تا نيفتد
دگرم به شب گذاري
نه چنان شكست خوشتر
كه دوباره سر برآرد
منم آن درخت پيري
كه نداشت برگ و باري
ومن همون جزیره بودم،خاکی و صمیمی و گرمی
واسه عشق بازی موج ها قامتم یه بستر گرم
یه عزیز دردونه بودم پیش چشم خیس موجا
یه نگین سبز خالص واسه انگشتر دریا
تا که یک روز تو رسیدی ... روی قلبم پا گذاشتی
قصه های عاشقی رو تو وجودم جا گذاشتی
زیر رگبار نگاهت دلم انگار زیر و رو شد
واسه ی داشتن عشقت همه جونم آرزو شد
تا نفس کشیدی انگار نفسم برید تو سینه
ابر و باد و دریا گفتن حس عاشقی همینه
اومدی تو سرنوشتم بی بهونه پا گذاشتی
اما با قایقی از من و دلم گذشتی
رفتی با قایق عشقت سوی روشنی فردا
من و دل اما نشستیم چشم به راحت لب دریا
دیگه رو خاک وجودم نه گلی هست نه درختی
لحظه های بی تو بودن میگذره اما به سختی
دل تنها و غریبم داره این گوشه میمیره
اما حتی وقت مردن باز سراغتو میگیره
میرسه روزی که قعر دریا می شه خونم
گل من گریه مکن،
که در آئینه ی اشک تو غم من پیداست
قطره ی اشک تو داند غم من دریاست
گل من گریه مکن
سخن از اشک مخواه
که سکوتت گویاست
از نگه کردنت احوال تو را می دانم
دل غربت زده ات، بی نوایی تنهاست
من و تو می دانیم چه غمی در دل ماست
گل من گریه مکن،
اشک تو صاعقه است
تو بهر شعله، چشمان ترم می سوزی
بیش از این گریه مکن،
که بدین غمزدگی بیشترم می سوزی
گل من گریه مکن،
من چو مرغ قفسم
تو در این کنج قفس بال و پرم می سوزی
گل من گریه مکن،
که در آئینه ی اشک تو غم من پیداست
قطره ی اشک تو داند غم من دریاست
دل به امید ببند
نا امیدی کفر است
چشم ما بر فرداست
ز تبسم مگریز
درد دندان تو در غنچه ی لبها زیباست..
گل من گریه مکن،
که در آئینه ی اشک تو غم من پیداست
قطره ی اشک تو داند غم من دریاست
گل من گریه مکن
سخن از اشک مخواه
که سکوتت گویاست
از نگه کردنت احوال تو را می دانم
دل غربت زده ات، بی نوایی تنهاست
من و تو می دانیم چه غمی در دل ماست
گل من گریه مکن،
اشک تو صاعقه است
تو بهر شعله، چشمان ترم می سوزی
بیش از این گریه مکن،
که بدین غمزدگی بیشترم می سوزی
گل من گریه مکن،
من چو مرغ قفسم
تو در این کنج قفس بال و پرم می سوزی
گل من گریه مکن،
که در آئینه ی اشک تو غم من پیداست
قطره ی اشک تو داند غم من دریاست
دل به امید ببند
نا امیدی کفر است
چشم ما بر فرداست
ز تبسم مگریز
درد دندان تو در غنچه ی لبها زیباست..
حالا که بودو نبودم ...
حالا که بودو نبودم واسه اون فرقی نداره
اونو به خدا سپردم حالا که دوستم نداره
همیشه به یاده اونم گرچه اون دوستم نداره
پس بزار اینو بدونه این دلم به یاده اونه
ای خدا خودت گواهی که چطور دوستش می داشتم
ولی اون منو نمی خواست چاره ای جز این نداشتم
حالا که تنها وخسته با دلی آسون شکستم
توی این عذاب روحم که یارم ازم گذشته
توضيحات
پيوندهاي روزانه
آرشيو وبلاگ
نويسندگان
لينك دوستان
